Касцёл Ушэсця Панны Марыі ў Дзятлава

Дзятлава

Цэрквы, касцёлы, саборы, манастыры

У некаторых беларускіх гарадах захавалася да нашых дзён не так шмат гістарычных і культурных славутасцяў. На жаль, час і ваенныя падзеі былі бязлітаснымi да архітэктурных помнікаў. Дзіўна, але раз-пораз некаторыя маленькія мястэчкі і вёсачкі адрозніваюцца наяўнасцю адразу некалькіх характэрных турыстычных аб'ектаў, якія захаваліся вельмі добра. Варта ўспомніць гарадок Дзятлава ў Гродзенскай вобласці. Гэта месца багата не толькі старадаўнімі пабудовамі, але і адрозніваецца ад іншых гарадоў памяццю аб многіх гістарычных падзеях, звязаных з самымі вядомымі шляхецкім прозвішчамі.

Першая згадка пра гэта месца адносіцца да 1498 года, тады гэтую зямлю падарылі палкаводцу Вялікага Княства Літоўскага Канстанціну Астрожскаму ў якасці ўзнагароды за поспехі ў службе і баявыя заслугі. Так, праз стагоддзе, звычайны двор ператварыўся ў невялікае мястэчка з замкавай крэпасцю. Мястэчка служыла, па большай частцы, як абарончае збудаванне. У XVII стагоддзі яно пераходзіць ва ўладанні князёў Сапегаў. Дарэчы, менавіта па распараджэнні канцлера Вялікага Княства Літоўскага Льва Сапегі ў 1624 годзе ў Дзятлава ўзвялі касцёл Ушэсця Найсвяцейшай Панны Марыі, які і па сённяшні дзень лічыцца яркім упрыгожваннем ўсяго горада.

Гэтую каталіцкую святыню прынята таксама называць Успенскім храмам, што цалкам відавочна і прымальна. Хоць узводзіўся храм яшчэ ў 1624 годзе, дабудавалі яго толькі праз амаль 20 гадоў, ужо на грошы Казіміра Сапегі. На жаль, у Дзятлава, як і ў многіх іншых гарадах, часта здараліся пажары, якія знішчылі многія унікальныя будынкi. Такая ж доля спасцігла і касцёл Ушэсця Панны Марыі ў Дзятлава. Страшны пажар адбыўся ў 1743 годзе, у выніку якога згарэў не толькі каталіцкі храм, але і практычна цалкам уся вёска была знішчана дашчэнту. Галоўны царкоўны алтар згарэў, архіўныя дакументы спасцігла тая ж сумная доля. Бясследна зніклі і пахавальні фамільнага роду Сапегаў.

На шчасце, ў 1751 годзе Аляксандр Асiкевiч вырашае заняцца ўзвядзеннем новага храма. Быў нанова закладзены новы фасад будынка. Фінансаваннем гэтага праекту займаўся князь Мікалай Радзівіл. Тады храм быў увасабленнем архітэктурнага мастацтва ў стылі віленскага барока: фасад ўпрыгожвалі адзін неф і дзве вежы. Ўнутры святыня адрознівалася багатым убраннем: некалькі вялікіх статуй, якія належаць таленавітай руцэ віленскага скульптара Кастэла, былі сваеасаблівымі яркімi акцэнтамi ва ўсім інтэр'еры.

У 1882 годзе касцёл зноў быў знішчаны пажарам. Гэта сумная падзея стала нагодай для чарговай рэканструкцыі і аднаўлення будынка. У выніку дах і інтэр'ер прыйшлося памяняць. У пачатку XX стагоддзя ўжо цалкам абноўлены касцёл Ушэсця Панны Марыі абнеслі высокай агароджай, упрыгожанымі масіўнымі варотамі з наяўнасцю чатырохкантовых вежаў.

Жыхары вёскі, дарэчы, самастойна займаюцца навядзеннем парадку паблізу тэрыторыі касцёла, што, несумненна, заслугоўвае асаблівай павагі. Дзякуючы пастаяннаму захаванню беларусамі сваёй гісторыка-культурнай спадчыны, сёння турысты могуць любавацца ўнікальнымі пабудовамі, якiя захаваліся да нашых дзён. Ды і мясцовым жыхарам ёсць чым ганарыцца.

Карта месцазнаходжаньня


Зварот да спісу

Экскурсіі

  • Мінск - Сынкавічы - сядзіба Верес - Зэльва - Дзярэчын - Дзятлава - Новая Мыш - Мінск
  • Дата тура:
  • Без харчавання
  • Колькасць гадзін 13