Касцёл Пятра і Паўла ў вёсцы Дрысвяты

Дрісвяты

Цэрквы, касцёлы, саборы, манастыры

Цікава, што нядаўна пабудаваныя храмы могуць мець кароткую, але даволі цікавую гісторыю. Асабліва калі былі ўзведзены на месцы сваіх старажытнейшых папярэднікаў. Такі лёс склаўся ў касцёла Пятра і Паўла, размешчанага ў вёсцы Дрысвяты Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці.

Працэс будаўніцтва

Першапачаткова мясцовы рэлігійны храм цяперашняй вёскі Дрысвяты размяшчаўся крыху ў іншым месцы, а менавіта на бліжэйшым востраве пад назвай Замак. І зараз невядома дакладная дата (і нават стагоддзе) пабудовы на гэтым месцы арыгінала – зразумела толькі, што знішчаны ён быў у пачатку XVII стагоддзя, калі ўвесь Замак ахапіў пажар.

У той час усім наваколлем валодаў шляхецкі род Сапегаў, і менавіта яны загадалі перанесці самую галоўную святыню «астраўнога» храма – абраз – на бераг, каб далучыць яе да новага касцёла, што якраз і будаваўся ў гэты ж час.

Дарэчы, само будаўніцтва з-за шэрага войн і бітваў было адкладзена. Сучасная версія каталіцкага храма Пятра і Паўла з'явілася толькі ў 30-х гадах мінулага стагоддзя. Пры гэтым многія гісторыкі прыпісваюць яму унікальнае і вельмі рэдкае архітэктурнае рашэнне – сапраўдны беларускаму стылю.

У якасці архітэктара і ідэйнага натхніцеля выступіў Л. Вітан-Дубейкаўскі, які далучыў да дадзенага працэсу сваіх студэнтаў. Гэта быў сапраўдны геній свайго часу, які марыў пра тое, каб узнесці і аддзяліць беларускую архітэктуру ад мясцовага адгалінавання больш знакамітых стыляў, зрабіць яе унікальнай і адасобленага, непаўторнай і адзінай у сваім родзе.

Дарэчы, калі касцёл Петра і Паўла толькі будаваўся, з'явілася некалькі незвычайных чутак. Адна з іх асабліва цікава – нібы на месцы будучых траншэй былі знойдзены чалавечыя рэшткі, прытым зусім не звычайных памераў. Да прыкладу, даўжыня лыткі ў дадзеным выпадку складала парадку паўтары метраў.

Асаблівасці касцёла

Касцёл Петра і Паўла, нарэшце, быў пабудаваны, гэта зусім не азначала пачатак шчаслівых часоў. Справа ў тым, што савецкая ўлада, як вядома, не заўсёды лаяльна ставілася да каталіцкіх святыняў. І ў 1970-х гадах мінулага стагоддзя касцёл быў зачынены для вернікаў, а ў яго сценах арганізавалі склад.

Доўгі час мясцовыя жыхары спрабавалі вярнуць храму былое прызначэнне, і толькі ў 1991 годзе касцёл Петра і Паўла, нарэшце, быў вернуты ва ўлонне каталіцкай царквы. Вядома, храм меў патрэбу ў некаторай рэстаўрацыі і аднаўленні, якія былі паспяхова завершаны да 1994-га года.

Асаблівай увагі заслугоўвае абраз храма, прывезены сюды яшчэ з вострава. У наш час мастацтвазнаўцы змаглі зняць з яго верхнія слаі (якіх налічвалася 4) і ўбачыць арыгінальнае тварэнне аўтараў XVI-ага стагоддзя (толькі крыху падкарэктаванае мастакамі канца XVI-XVII стагоддзяў).

Цікава, што, падчас Першай Сусветнай вайны была пашкоджана значная частка карціны, а менавіта твар аднаго з вешчуноў.

Карта месцазнаходжаньня


Зварот да спісу