Белавежская пушча і яе запаведныя месцы

Белавежская пушча і яе запаведныя месцы

24.12.2020 Каменюкі

«Заповедной тропой пробираюсь к ручью...»

Беловежская пуща.jpg

«Заповедной тропой пробираюсь к ручью, где трава высока, там, где заросли гуще...» Гэтыя радкі кампазіцыі "Песняроў" зрабілі Белавежскую пушчу вядомай абсалютна ўсім жыхарам былога СССР. Важнасць гэтага рэліктавага лесу, што займае велізарную тэрыторыю, і раскінуўся на дзве краіны, Беларусь і Польшчу, для ўсёй Еўропы цяжка пераацаніць. Толькі каля 40% Белавежскай пушчы даступныя сёння чалавеку, а астатняе - неруш, некранутая прырода, у якой знайшлі свой дом рэдкія віды жывёл і птушак.

Першая згадка пра запаведны лес на гэтых землях датуецца 983 годам нашай эры. У XIV стагоддзі князь Ягайла забараніў паляваць і высякаць старажытны лес. У 1569-1795 гадах Белавежская пушча была на землях Рэчы Паспалітай, а потым стала часткай Расійскай імперыі. Кацярына II сваім указам дазволіла тут паляваць на любых жывёлін, апроч зуброў.

Зубр в Пуще.jpg

XX стагоддзе ледзь не знішчыла Белавежскую пушчу. Спачатку падчас Першай сусветнай вайны немцы яе няшчадна высякалі, а драўніну вывозілі эшалонамі ў Германію. У гэты ж час яны практычна цалкам зьнішчылі тут папуляцыю зуброў. Толькі калі Белавежская пушча стала часткай БССР, дзяржава ўзяла пад ахову гэтую тэрыторыю і стварыла запаведнік. Пачалася карпатлівая селекцыйная праца па адраджэнні зуброў і іншых відаў жывёл у гэтых лясах. Цяпер папуляцыя зуброў налічвае больш за 1200 галоў.

У наш час у Белавежскай пушчы налічваецца больш за 25 відаў дрэў і 900 відаў раслін, значная частка якіх унесеная ў Чырвоную кнігу. Ёсць дрэвы-рэлікты, якiм больш за 600 гадоў, іх стаўбуры могуць абхапіць некалькі чалавек, узяўшыся за рукі.

Што паглядзець у Белавежскай пушчы?

У Белавежскай пушчы прадумана ўсё, каб турысты маглі на свае вочы пабачыць усю яе прыгажосць і магутнасьць, і пры гэтым не пашкодзілі б флоры і фауне. Пасярод лесу на 20 гектарах знаходзяцца прасторныя вальеры, у якіх жывуць дзікія жывёлы. Людзі могуць назіраць за аленямі, казулямі, рысями, ваўкамі, мядзведзямі і, вядома, зубрамі практычна ў іх натуральным асяроддзі.

Многія прыязджаюць у Белавежскую пушчу, каб на свае вочы пабачыць тое самае месца, дзе было падпісанае пагадненне аб распадзе СССР. Сядзіба Віскулі і дагэтуль існуе, дабрацца да яе можна нават у карэце, запрэжанай коньмі. Рамантычна і хораша!

Поместье Деда Мороза.jpg

Што яшчэ паглядзець? Музей прыроды, у якім можна даведацца пра Белавежскую пушчу, прагуляўшыся з аўдыёгідам і разгледзеўшы экспанаты. Яшчэ Музей народнага побыту і старадаўніх тэхналогій у вёсцы Перароў. Фактычна гэта старажытная сядзіба, а экспанатамі ў ёй сталі прадметы побыту мясцовых жыхароў XIX стагоддзя.

Ну і як можна наведаць Белавежскую пушчу, ня заехаўшы ў сядзібу Дзеда Мароза! Прычым зазірнуць да казачнага дзядулі можна цягам усяго году - гаспадар вас сустрэне, правядзе запаветнымі сцежкамі і ўсё пакажа. У снежні і студзені ў Дзеда Мароза проста аншлаг - кожны дзень прыбываюць дзесяткі аўтобусаў з дзецьмі, а яшчэ ж яму трэба і на ўсе лісты адказаць!

Чаму варта пабываць у Белавежскай пушчы? Усё проста - гэта ўнікальнае месца сілы для Беларусі, прызнанае ва ўсім свеце. Нездарма ў 1992 годзе яна была ўключаная ў спіс спадчыны ЮНЕСКА, а праз год атрымала статус біясфернага запаведніка.

Відэа

ПАДАРОЖНІЧАЦЬ - ЗНАЧЫЦЬ ЖЫЦЬ!

Падпішыся на рассылку!
Цікавыя падарожжы па Беларусі, гайды па гарадах, парады па санаторыях, гастратуры,
навіны і акцыі з лепшымі коштамі на адпачынак.


Вярнуцца да спісу